مىشود و هم اين نوع است كه اگر بشكند كفاره بايد داد . در اين نوع سوگند شرط است بيكى از نامهاى خداى تعالى باشد و الا قسم صحيح نيست و منعقد نمىشود و اگر بشكند گناه نكرده و كفاره ندارد . اگر به بيزارى از خدا و رسول يا انبيا و ائمه عليهم السلام قسم بخورد صحيح نيست مثلا بگويد خدا خصم او باشد يا دشمن امام و پيغمبر عليهم السلام باشد يا قرآن را سوزانده يا حضرت ابو الفضل بر كمرش بزند اگر فلان عمل كند و در كتب حديث آمده است كه يكى از ائمه سخن چين را چنين قسم داد كه از حول و قوت خدا بيرون رود بحول و قوه خود در آيد و البته اين در مقام التزام و تعهد نبوده است كه محل سخن ماست بلكه از قسم اول است . شرط است كسى كه قسم مىخورد مكلف و با قصد و اختيار باشد و قسم از كافر هم كه معتقد به خدا باشد صحيح است . چنان كه مىدانيم افعال مردم بر پنج وجه است واجب مستحب حرام مكروه مباح . و مىدانيم كه خداى تعالى همه احكام را براى عمل فرستاد و به هيچ علتى نمىتوان احكام خدا را تغيير داد اگر كسى قسم بخورد كه نماز را ترك كند يا كسى را بنا حق بكشد صحيح نيست يا قسم بخورد كه هر گز نماز شب نخواند يا به آب گنديده غسل